Maandelijks archief: augustus 2013

Dag 1: Voor de eerste keer met Arkefly

Het is vrijdagochtend als om 8.00 de wekker gaat. Dat is voor ons uitslapen. Normaal gaat op een werkdag de wekker om 6.00. We pakken onze laatste spullen in. Checken nog 1x de lijst met wat we mee moeten nemen. Eten het laatste brood op en ik schrijft een briefje voor de buuv en leg er geld naast voor de collecte die ze namens het KWF loopt.

Rond 8.50 leggen we de bagage in Duzi (voor onze “nieuwe” fans zo heet de onze auto, een Suzuki SX4) en 5 minuten later zijn we op weg naar Rob en Yvonne. Even na 9.15 staan we ze voor de deur. Samen rijden we (beide eigen auto) naar Schiphol. Als we bijna voor het van der Valk restaurant zijn dat over de weg loopt zit Rob druk te gebaren. Geen idee wat hij bedoelt. 2 tellen later menen wij te weten dat hij bedoelt om zo te bellen naar Quick Valet om te vertellen dat wij er aan komen. We bellen (handsfree natuurlijk) en de man aan de andere kant zal een mannetje die kant op sturen.

We moeten tussen vertrekhal 2 en 3 zijn. Eenmaal daar is het druk. Er zijn meer mensen met dat idee blijkbaar. Rob zet de auto aan de kant en Arjan zet Duzi daar achter. Op een groot kruis. Ik kijk naar rechts en zie dat het een ambulance uitrit is. Heel fijn. Ik zeg tegen Arjan dat hij beter ergens anders kan gaan staan, maar ik moet niet zo zeuren en hij stap uit en loopt naar de man van Quick Valet. Oke, dan zet ik Duzi wel aan de kant. Ik rij iets door en zie net te laat een plekje en rij er een stukje voorbij. Als ik achteruit wil rijden om file te parkeren (waar ik niet echt goed in ben en nog steeds blij ben dat ik deze handeling tijdens mij examen, 100 jaren geleden, niet hoefde te doen) staat er een busje klem achter me en geen meter opschuiven. Gloeiende, kokende!!! Ineens weet ik weer waarom ik niet graag in de buurt van Amsterdam kom ;-). Oke, dan maar half op de stoep.

De man van Quick Valet kijkt samen met Arjan Duzi na en daarna nemen we afscheid van Duzi. Tot over 3 weken.

Bepakt met koffers, handbagage en een golfbag gaan we naar de incheckbalie van Arkefly. We hebben Premium Comfort en het inchecken is zo gedaan. Rob en Yvonne moeten voor de golfbag extra betalen bij een andere balie. Niet echt handig en als er nog maar 1 dame achter zit die zo’n 10 mensen moet helpen en te woord staan gaat het vrij langzaam. Rob betaald onder protest de golfbag. Volgens Yvonne, die wel de kleine lettertjes had gelezen, moet hij niet zeuren 😉

We gaan richting de paspoortcontrole. Een dame roept daar dat mensen met een Europees paspoort met chip ook door de zelfscan mogen. Oke, dan proberen we dat. Dat is even ideaal zeg en ook snel. Bij de winkels kijken we nog even wat een slof Brandaris kost voor m’n vader en daarna splitsen we even op. Rob en Yvonne gaan voor een nieuw luchtje. Wij gaan even kijken of we nog wat sudoku boekjes kunnen scoren en wat tijdschriften. Daarna gaan we met z’n viertjes eten bij Bread.

Als we genoeg hebben gegeten lopen we richting Gate D08. Daar gaan we door de bodyscan en de tassen worden ook gecontroleerd. Arjan had zonder het te weten nog deo in de tas zitten, maar ze deden er niet moeilijk over en deze mocht gewoon mee.

En toen begon het wachten. Volgens de theorie zouden we om 12.30 gaan boarden. Dit liep uit naar iets voor 13.00. Omdat we de luxe klasse hadden konden wij na de mindervalide aan boord. Dat is even lekker zeg.

Kapitein de Bruin en purser Monique heten ons welkom aan boord. We zien het gebruikelijke filmpje en rijden met wat vertraging richting de Kaagbaan en gaan de lucht in.

Luxe plaatsen

Luxe plaatsen

Boven de wolken

Boven de wolken

 

Onderweg kijken we de films Argo (Arjan) en Hitchcock (ik). Tijdens de films krijgen we eten en we kunnen kiezen tussen kip en rund. Arjan neemt de kip en ik ga voor het rund. Beide waren lekker pittig. Het toetje wat erbij zat was een heerlijke brownie. Ook leuk waren het peper en zout vaatje wat bij het eten zat. Ze leken wel op Daleks (Doctor Who kijkers weten wat ik bedoel en voor diegene die het niet weten Googlen maar :-D).

Waar is The Doctor als je hem nodig heb #Daleks #Exterminate

Waar is The Doctor als je hem nodig heb #Daleks #Exterminate

Naast ons zit een ouder stel die heel de weg door aan de rode wijn zit. De man heeft er blijkbaar zoveel van op dat hij steeds heen en weer naar de wc loopt.

We luisteren wat muziek (Acda en de Munnik), kijken nog een paar series (Two and a half men, CSI, The Office en ’t Schaep in Mokum), spelen een spelletje (sudoku en patience) en kijken nog meer films (Alles is Familie en Savages). Tussendoor komen ze met een krantje langs, Ben & Jerry ijs (lekkerrrrr) Arjan neemt de Chocolate Fudge Brownie en ik ga voor de Strawberry Cheesecake. Ongeveer 2 voor de landing krijgen we nog wat te eten. Pasta met 3 amuses en een broodje.

Speciaal voor dinnetje Essie

Speciaal voor dinnetje Essie

En nog een keer voor Essie

En nog een keer voor Essie

Hallo Amerika

Hallo Amerika

Amuses

Amuses

Hier en daar zon....

Hier en daar zon….

 

met bewolking

met bewolking

Dan is het tijd om de landing in te zetten. Kapitein de Bruin zet het toestel netjes aan de grond. Eerst moeten de mensen die naar Miami doorreizen van boord. Daarna mogen wij van boord. De controle gaat snel en na de standaard vragen zijn we welkom in de VS. Joepie!

Dan is het wachten op de koffers. Altijd weer spannend. Als laatste komt de golfbag van Rob en Yvonne van de band rollen. We kunnen naar Alamo voor de auto’s.

Bij Alamo staat er een kleine rij, die achteraf nog vrij vlot gaat. Jose doet nog een poging voor een up-grade bij ons maar we bedanken er vriendelijk voor. Bij de uitgang staat een mannetje die onze papieren aanneemt. Hij kijkt welke klassen we hebben geboekt en beloofd ons een mooie SUV te brengen. Even later komt er een grote rode Dogde aanrijden. OMG! is die voor ons? De man heeft woord gehouden. De achterklep van de 6 persoons auto gaat open en de man klapt de achterste stoelen om voor meer ruimte voor de koffers. Voor ik het weet pakt de man onze koffers en zet ze in de auto. Arjan geeft de man een kleine fooi. Hij blij, wij blij. We wachten nog even op Rob en Yvonne en rijden dan richting de I-4 naar Davenport. Op een gegeven moment zit Rob weer te gebaren. Wij moeten toch een keer die cursus gaan volgen om die man te begrijpen. Wij zoeken het knopje voor de verlichting en gevonden. 5 Tellen later worden we gebeld. Rob, we hadden onze lichten nog niet aan, Nu dus wel :-D.

On the road

On the road

Het is ongeveer een uurtje rijden naar de Villa. Als we er bijna zijn maken we een kleine stop bij het restaurant met de Gouden Bogen. We parkeren de auto en lopen naar binnen. Nu weten we dat de airco’s hier altijd vrij koud staan, maar dit overtreft alles. De airco staat hier binnen volgens mij op -18 i.p.v. 18. Wat een kou daar. Buiten staan er 2 tafeltjes die bezet zijn. Ja, dat snap ik, buiten is het lekkerder dan binnen. We hebben toch wel trek en eten het snel op. Anders is het koud. We staan weer snel buiten kopen bij de winkels nog even snel een paar flessen water, wijn, bier en cola en rijden dan door naar de Waterlily. We toetsen de code bij het toegangshek en…..het hek gaat open. Hoera!!! We rijden door en het voelt alweer vertrouwd. Bij de villa Waterlily toetsen we de code in van het sleutelkastje. Ook deze werkt gelijk. Nog even op de papieren kijken voor de code van het alarm en deze doet het ook. We zijn “thuis”. Bij binnenkomst zien we gelijk de fles Freixenet en de kaart staan van Tom en Anita. Ze wensen ons weer heel veel plezier in hun huis. Wat lief! Dat is nog eens leuk thuis komen. Het zwembad wordt gelijk uitgetest en de koffers uitgepakt en krijgen daarna een plek in de kast. We drinken nog wat en kijken een beetje tv. Rond 22.15 (dat is dus 5.15 Nederlandse tijd) gaat bij mij het licht uit. Arjan volgt niet veel later.

Bij de villa

Bij de villa

Kaart en een flesje van Tom en Anita. Dank jullie wel!

Kaart en een flesje van Tom en Anita. Dank jullie wel!

Lekker bubbelen

Lekker bubbelen

Voor nu gaan we lekker slapen en morgen zullen we wel weer heel vroeg wakker zijn ;-).

9178 x gelezen

En toen stond de teller (bijna) op 0 dagen

De koffers zijn gepakt, de handbagage staat ook klaar, de telefoons liggen aan de voeding net als de Ipad. Vanavond hebben we Eden naar m’n ouders gebracht. Daar blijft ze een week en daarna gaat ze 2 weken spelen met andere honden bij de opvang 🙂

Met andere woorden: Wij zijn er klaar voor!

Ons vluchtnummer voor morgen is OR317.

De eerste volgende blog zal uit een zonnig Orlando komen 😀

IMG_3536

 

1345 x gelezen

Vraagje voor onze lezers.

Iedere keer als ik een blogje maak gaat er (als het goed is) automatisch een mailtje uit naar onze “subscribers”. Dat zijn de mensen die zich hebben aangemeld voor een mailtje bij een nieuwe blog. Voor de zekerheid stuur ik na het maken van de blog nog zelf een mailtje rond naar deze “subscribers”.

Nu is mijn vraag: Komen deze mailtjes aan? Graag reacties deze post.

Als jullie geen mailtje krijgen laat het dan even weten dan kan Arjan er nog even naar kijken.

IMG_3529

1052 x gelezen

Over 10 dagen…..

zitten wij in het vliegtuig!

Het gaat nu echt opschieten. Afgelopen zaterdag kregen we nog mail van Arke dat de stoelen voor de terugreis ook waren vastgelegd. We zitten weer op rij 4. Lekker vooraan dus.

Misschien is dit ook een goed moment om onze lezers er op te wijzen dat er een mogelijkheid is om je e-mailadress achter te laten onder het kopje “subscribe”. Je krijgt dan een mailtje binnen als er weer een nieuw blogje is geplaatst.

Reacties op onze verhalen vinden we ook altijd leuk en worden ook gelezen. Hier hebben we zelfs de mogelijkheid dat je met je facebook account kan reageren, maar zonder facebook kan je ook gewoon reageren. Er is dus hoop voor degene die geen facebook hebben ;-).

Na deze tips/trucs/hints gaan we weer over tot de orde van de dag. Aftellen dus :-D.

IMG_3482

1267 x gelezen

De e-tickets zijn binnen!

Algelopen vrijdag stond de teller op 21 dagen. M.a.w. nog 3 weken voordat we naar Orlando, Florida afreizen. Doorgaans krijg je, als je via een reisbureau boekt, de papieren rond die tijd binnen. Zo ook bij Arke.

Op vrijdag stond de wekker gewoon op 6 uur. Voor ons een normale werkdag. Arjan checkt voor de zekerheid even de mail. Je kan nooit weten of Arke nog heeft gemaild en ja hoor. Uit de “computerkamer” klinkt een schreeuw: “DAAN! Mail van Arke, de e-tickets zijn binnen”!

De mail ook maar even doorgestuurd naar de laptop. Liever in tweevoud (de laptop gaat mee naar Orlando), dan enkelvoud op de desktop.

Omdat ik alleen de tickets voor het vliegtuig zag en niets over de huurauto gelijk maar even naar Yvonne gemaild hoe dat zat. Zij was er ook vroeg bij en wist te vertellen dat we daar nog aparte vouchers voor zouden krijgen. Daarna stuurde Yvonne de mail door van Tom en Anita met  de gegevens van de Waterlily. Deze gelijk uitgeprint.

Na de werkdag hadden we nog meer mailtjes gehad van Arke. De mail met de gegevens voor de huurauto en, heel fijn, een mail dat de stoelen in het vliegtuig alvast waren gereseveerd voor ons. Rob en Yvonne hadden dezelfde mailtjes gehad (klik op de plaatjes voor een grotere afbeelding).

seatplan_767

 

We hebben de stoelen 3a en 3b (Rob en Yvonne) en 4a en 4b (wij). Lekker bij het raam en met beenruimte. Dat laatste vind Arjan heel fijn met zijn lange lijf ;-). De auto zal een Ford Escape zijn (of een gelijkwaardig model).

09escape_01_hr

Nu we compleet waren gelijk alles uitgeprint en nu liggen de papieren geduldig te wachten tot ze over 18 dagen gebruikt kunnen worden.

IMG_3466

Overbodig om te zeggen dat we er zin in hebben :-).

1345 x gelezen

ESTA formulieren

Voordat we naar Amerika afreizen moeten we onze ESTA formulieren nog invullen. Vroeger was het zo dat je een wit en (in mijn gedachten was dat) groen formuliertje kreeg in het vliegtuig of bij het inchecken van de vlucht. Daar moest je dan al je gevens zoals paspoortnummer, geboortedatum e.d. invullen. Maar je moet met je tijd meegaan en daarom krijg je geen formuliertje meer wat je met pen in moet vullen, nee, dit gaat ook online. Was het vroeger gratis, nu moet je $14.00 pp betalen om de VS binnen te komen.

Dus om het niet op het laatste moment te doen, hadden we gisteren de paspoorten en visa opgezocht en bijdehand om de ESTA in te vullen. We bleven even hangen bij de vraag van het adres van de villa. Ik wist nog dat het Tigerlily Court was, maar het huisnummer, geen idee.

Na onze eerste hulplijn te hebben ingezet (lees: internet afspeuren) en niets kunnen vinden hebben we onze 2de hulplijn ingezet in de vorm van moeder. Het bewijs is weer geleverd, moeders weten altijd alles (en raad ;-)). Snel het huisnummer en de rest van de vragen ingevuld.

Na de betaling was gelijk duidelijk dat ik (Danielle) welkom ben in de VS. Nu Arjan nog. Hup opnieuw de vragenlijst invullen en dit keer zonder hulplijnen ;-), betalen en………JAAAAAA, ook “approved” zoals ze dat noemen. We zijn beide welkom. ESTA’s en bewijs van betalingen uitgeprint (liever 1x keer te veel, dan 1x te weinig) en in de kluis gelegd.

En zo kunnen we weer 1 ding van onze to-do-list afstrepen en zijn we weer een dag dichterbij de vakantie.

IMG_3459

 

1101 x gelezen